Page 46 - Kijk op zijn omgeving

Pagina44

niet mee kon nemen moest met de boot, waar ze drie week op moesten wachten, als ze daar
aan kwamen.
In 1980 zijn mijn vrouw en ik een bezoek gebracht aan mijn zuster Boukje in Canada, ze de in

Ze woonde in een Appartement, in Bramton. Door de kerken opgericht. In het Appartement
kon je wonen in één oftwee personen flat, verder kon men daar wonen in een verzorging, en
een verpleeghuis. Je kon daar altijd blijven wonen, ook als je lichamelijk behoeftig werd. Het
gebouw was voorzien van winkels, kapper en er was een predikant.
Eert woonden er driehonderd en door uitbreiding zeshonderd bewoners.
Daar kwamen de verhalen los, hoe moeilijk men het in de eerste jaren had gehad, terug kon
ook niet het geld was op. De vrouwen hadden het minste zij hadden de meeste moeite met de
taal. Boukje had ook moeilijkheden , met de Engelse taal, ze kon zich er moeilijk in uit
drukken. Vier kinderen van mijn oudste zuster Iebeltje waren ook naar Canada gegaan. Jelte
van Iebeltje sprak dan over Tante Boukje Engels. Verder was alles goed gegaan. De kinderen
waren echt ingeburgerd. Dat gaf ook veel zorgen, niet alleen voor de kerk, maar ook de school
moest door de ouders betaalt worden.

Om terug te gaan zouden ze niet willen, de kinderen hadden daar hun bestemming gevonden,
en ook hun kleinkinderen hadden ze gekregen. De kerk die ze met elkaar hadden gesticht was
hun tot steun geweest, ook de onderlinge verstandhouding, in en na de kerkdienst trof men
elkaar, nog even napraten, want men woonde ook ver uit elkaar. De onderlinge band was
goed.

De geschiedenis uit Haulerwijk e,o
W.Duursma.