Page 31 - _R. Reinders Oorlog Waskemeer

Ze waren ook meteen overal in en om ons
huis,en allereerst stoven ze naar de zol -
der,waar de kinderen sliepen, sleurden de
dekens van de bedden,en zochten, maar er
waren maar vier kinderen,die erg bang wa-
ren,de boerin hoorde ze teleurgesteld te-
gen elkaar zeggen : " mar ien jonkje "
(maar één jongen),niet wat ze zochten dus.

Een paar dagen laterging de boerin op de
fiets naar een naburig dorp, terwijl Louk
op een korte afstand volgde.De afspraak
was,dat,waar de boerin haar zakdoek liet
vallen,daar moest hij naar toe gaan !
Zo was er een eind gekomen aan Louks ver-
blijf op onze boerderij ,maar zoals wij na
de bevrijding gehoord hebben, zijn Louk en
z.ijn ouders toen eerst een poosje opgenomen
geweest in het ziekenhuis in Drachten.Later
waren ze bij een gezin in Oudega (W) waar
ze de bevrijding hebben meegemaakt .

Hoe goed het louk bij ons bevallen was, werd
wel duidelijk uit de vraag,na de bevrijding,
of Louk wel bij ons mocht logeren, zolang
hun eigen huis nog niet klaar was.Louk ging
toen weer naar school, maar nu onder zijn
eigen naam Louis van Kollum geboren 10
april 1931.
Halverwege juli 1945 was het huis weer zo-
ver klaar dat ook Louk weer bij zijn ouders
kon wonen.

Zo hebben wij boer en boerin, of liever het
gezin van" Ruim Zicht " en de hond Nelly,
mogen helpen om al was het maar 1 joodse
familie uit de klauwen van de Duitsers
te houden.