Page 34 - _R. Reinders Oorlog Waskemeer

"Wat zou er toch aan de hand zijn met deze zwijgzame boeren die ze wel
kenden en die beslist geen terroristen waren." De lange weg door De Haar
was leeg en de boerderijen lagen er vredig bij.
Toen stuitten zij op een jonge boom die over de weg was gegooid . Een
wegversperring. De Feldwebel schreeuwde naar een paar fietsers die juist
aankwamen, dat ze de boom moesten weghalen en dat deden ze , maar op de
terugweg lag di8 boom er weer. "Wij zullen die boeren de stuipen eens op het
lijf jagen" heeft de Feldwebel gedacht en fietste het eerste het beste erf op.
Daar stonden vier mannen nieuwsgierig te kijken. Boer Eeuwe de Jong, een
zoon van boer Hartholt, Gerrit van der Vaart en de onderduiker Johannes van
der Glas. "Vooruit mee!" Zij krijgen geen tijd om afscheid te nemen . Ze vinden
dat zelf ook niet nodig, ze hebben niks gedaan. Ze laten zich niet bang maken
door die Moffen. Op het volgende erf weer een paar. Bij Hartholt gaat niet
alleen de vader en de beide zoons mee, ook de verloofde van de dochter, t.w .
Berend Assies uit Veenhuizen, die juist de dochter thuis had gebracht, na zijn
verjaardag aan de Zesde Wijk te Veenhuizen gevierd te hebben, wordt
gearresteerd. Bij boer Van der Wier zijn het de zoons Uitze, Jelle en de jongste
Steven. Ja dat joch moet ook mee. Laat de moeder maar een paar uur in de
rats zitten en ook die boerenjongens, zodat ze de schrik te pakken krijgen .
De jongens doen onverschillig en Steven vindt het wel interessant. De
Feldwebel wordt daardoor misschien nog ijveriger en pakt nog meer mannen
op die niet ondergedoken zijn. Uiteindelijk heeft de Feldwebel 16 mensen bij
elkaar gekregen, dat waren van de familie Hartholt, vader Andries 63 jaar en
zijn zoons Dirk 27 jaar, Albert 28 jaar en Hendrik 17 jaar en a.s. schoonzoon
Berend Assies, die juist 29 jaar was geworden en verder de broers Jelle van
der Wier 22 jaar, Uitze 25 jaar en hun broertje Steven 13 jaar, Geert J. Diertens
(19), Eeuwe de Jong (42), Gerrit van der Vaart (20). Johannes Glas (24), Sibbele
de Wal (34), Friederich Ludwig van de Riet (28), Jan Doornbosch (21) en Karst
Doornbosch (25). De klompen klepperen over de straat. Steven had de handen
diep in de zakken en wilde voor geen prijs zijn broer Jelle een hand geven die
daar steeds om zocht. De soldaten lopen naast hun arrestanten, het geweer
over de schouder, de grijze dienstfiets aan de hand. Zij zijn gemoedelijke
soldaten en vinden alles wat overdreven . Zo slenterden ze rustig, Steven ,
de U.L.O.-Ieerling , op zijn klompen naast zijn broer naar de stelling Trimunt,
nagestaard vanuit de boerderijen, waar niemand echt onder de indruk is . Voor
een lege barak trekken de mannen netjes hun klompen uit en gaan naar
binnen. De commandant is zijn ijverige Feldwebel niet erg dankbaar. Wat moet
hij met al die ma:-men en die jongen. Zo zou het na een paar uur afgelopen
zijn , als..., ja als majoor Johann Mechels niet had bestaan. Deze kleine . wat
gezette man in majoorsuniform van de S.D. stapte ook op die maandagmorgen
3 mei 1943 in een grijs/groene Mercedes dienstauto en nam plaats naast de
chauffeur.

Wat er toen is gebeurd is zo onwaarschijnlijk, zo hard en onmenselijk, dat nu
nog steeds de vraag is: "Hoe bestaat het toch dat na de bevrijding deze majoor
veroordeeld werd tot veertien jaar gevangenisstraf en hij na ruim vijf jaar in alle
stilte werd vrijgelaten?" Hij kon na vijf jaar al thuis vertellen van zijn
soldatenleven in Nederland , maar hij zal over Trimunt wel hebben gezwegen
tegenover zijn kinderen en kleinkinderen . Het was nog steeds maandag 3 mei.
ongeveer één uur 's middags, toen de grote open Mercedes met majoor
Johann Mechels en zijn lijfwacht, gevolgd door een gesloten overvalwagen