Page 35 - _R. Reinders Oorlog Waskemeer

door Marum reed. Ze waren vanaf des morgens van het ene naar het andere
dorp gereden om te controleren hoe de toestand overal was en de con c lusie
moest · zijn dat het overal nogal meeviel. Maar de majoor irriteerde dat
onzichtbare . lijdelijke verzet van de bevolking. Het was één uur. etenstijd en hij
besloot met zijn mannen te gaan eten in de stelling Trimunt. De auto 's stopten
bij de barak waar de zestien wachtten tot zij ook naar huis konden gaan om te
eten. De stelling-commandant kwam de S.O.ers tegemoet met "Het eten is
klaar." Prachtig was dat, ze hadden wel trek. De majoor vroeg : " Alles rustig
hier? " Het antwoord was: "Ach ja majoor. Eén van mijn onderofficieren heeft
wat boeren gearresteerd, omdat wat kwajongens een boom over de weg
hadden gegooid, straks laat ik ze weer los. Het is een goede leer voor een
volgende keer. Men zal thuis toch wel een beetje in de rats zitten, denk ik." De
majoor zei, riat het eten wel even kon wachten en dat hij een betere oplossing
wist. Hij gelastte de arrestanten in groepjes van vier naar de schietbaan te
brengen om gefusilleerd te worden.
De commandant van de stelling, noch de soldaten, die zo goedig en niet
ongeschikt waren, heeft zich verzet na dat besluit van de majoor, voorzover wij
weten . Een ooggetuige heeft later verteld, dat vader Hartholt in de zon stond,
hand in hand met zijn grote zoons. Hoe ook Steven van der Wier, 13 jaar oud,
stond tussen zijn broers. Een Duitser riep, dat hij vort moest. Hij schoot wel uit
zijn klompen om weg te hollen, maar hij durfde niet bij zijn grote sterke broers
vandaan . Het was misschien ook beter dat er geen getuigen waren heeft de
majoor waarschijnlijk gedacht en hij gaf voor de vierde keer het bevel: " Vuur".
Ook Steven behoorde bij de zestien gevallenen, die door de mannen van de
majoor in de overvalwagen werden gesmeten, waarna majoor Johann Mechels
met de commandant van de stelling Trimunt en zijn officieren aan tafel ging in
de kantine, de mannen, die naar men zei zo kwaad nog niet waren , maar kerels
waren het niet, anders hadden ze zich wel verzet tegen de terechtstelling .
Als een dief in de nacht vertrok de majoor met zijn buit en op de bewuste
derde mei in de avond kwamen twee Duitse vrachtwagens naar de
Appelbergen, waar de Duitsers een kuil groeven, tegenover het theehuis aan
de Hoge Hereweg, waarin de slachtoffers werden geworpen, ongebluste kalk
toegevoegd, waarna het geheel met zand werd overdekt. Dit alles werd

Op de plek waar de zestien zonder
vorm van proces werden neerge-
schoten werd deze gedenksteen
geplaatst.