Page 53 - _waskemeer 2005-2007
P. 53

Anije-Hessels, de rijmelaar

                                                                   - - - -- ------ - --                                 -

                                                                   van Waskemeer

                      Haargedachten zijn door-                                                   .,._.,.
                      spekt met rijmwoorden.
                      Antje Hessels (95) uit Waske-                want als je ouder wordt-
                      meerbedenktgedichten en                      komt er wel eens wat
                      maakt limericks aan de lo-                   en voor je er erg in hebt
                      pende band. Onder het af-                    liggen er voetangels op jf? pad
                      wassen ofmidden in de
                      nacht. Ze houdtlezingen en                   Maar zo gaat het in dit leven
                      publiceertin de dorpskrant.                  je hebt het zelf niet in de hand
                      Maarerstaatbijna niets op                    en (lit waren mijn gedachten
                      papier. Alle verzen zijn opge-               bij'het bekijken van de rand
                      slagen in haar stokoude
                      hoofd.                                       ZOnder hapering declameert ze, zin voor zin.
                                                                   "Soks ferjit ik noalt wer. Dat rölet der samar
1 Door Elizabeth Vogelzang                                         ût."

             WASKEMEER - Soms stapt ze midden in de                maarZelfs-het gedicht over slOme boer Krells,-dle
                                                                   Grietje van de molenaar                nooit omver-
1 nacht uit bed. Dan borrelen er rijmwoorden
             op in haar hoofd die ze direct moet opschrij-         kering durfde vragen,kost haar geen moeite.
             ven."Dan gean ik der dalilcs öf. Oars bin ik it
             moams betiid wer kwyt."                               "Mear as hûndert rigels", zegt Antje nadat ze

1 Antje Hessels (95) rijmt en maakt limericks                      ook dat hele verh~al op rijm heeft opgezegd.
             en gedichten, maar dichteres wil ze zichzelf
             absoluut niet noemen. "Se ha it der dan oer           De dame op leeftijd houdt nog steeds voor-
             dat ik dichter bin, mar dat is hielendal net sa,      drachten van haar eigen werk. Laatst was ze
             hear. lk neam mysels rijmelaar", zegt de ou-
              de vrouw bescheiden.                                 bij de Zonnebloemdames in Haulerwijk."Doe
                                                                   ha ik der alve gedichten ûtrattele."
             Zo'n veertig jaar geleden bedacht de Waske-
             meerse - Sis mar Antje hear. Eltsenien kent           Antje dicht over van alles. Vaste onderwer-
              my sa. Der is net len dy 't frou Hessels seit -      pen kent ze niet. Het gaat over de kleine en
              haar eerste gedicht. "Dat kaam doe samar yn          de grote dingen In het leven, maar ook de ac- 1
              my op." Op de vreemdste momenten prutte-             tuallteit laat ze niet links liggen. Ze dichtte
              len de rijmwoorden omhoog.                           over prins Claus die stierf, over de dorpswin-
                                                                   kel die er een puntachter zette en over de er-
              Een van haar 'pronkjes' bedacht ze onder             gernis van hondenpoep.
              het afwassen. Antje pakt een wit bord uit het
              bruine bergmeubel in de woonkamer. Bij het           Dichten op bestelling doet Antje ook. Voor
              afwassen van het beschadigde bord bedacht            een grappige rijmtekst voor een stel dat
              ze opeens dat het ding op haar begon te lij-         veertig jaar is getrouwd, draait ze haar hand
              ken. "Der Is in stik öf en 1t wordt robberich        niet om. ,,As se my fertelle wat der allegear
              oan de kanten." Ze lacht fleurig.                    bard is, dan meltsje ik dat op ryrn."

              Dan wordt ze plotsklaps serieus. Ze recht de         Elke maand verschijnen limericks van Antje
              rug, doet de armen over elkaar, denkt diep           in dorpskrant de Waskemare. "Dy binne sa
              na en neemt een hap lucht:                           moai om te meitsjen." Maar niet op-alle

              Toen ik dezer dagen mijn etersbord afwaste           plaatsnamen is zomaar een limerick te ma-
              en ik bekeek dit bord eens goed                      ken, ontdekte Antje. Appelscha was zo'n
              dacht ik dat het goed bij me paste
              Zo hier en daar langs het randje                     moeilijk geval. Maar na ·wat extra denkwerk
              mankeerde er al iets aan                             rolde er toch eentje uit:
              en ik dacht met een diepe zucht
              het blijft niets dan lucht                           Bij een huisvrouw in Appelscha
                                                                   daar aten ze alle dagen sla
                                                                   maar haar brave man

                                                                   die hield daar niet van
                                                                   hij zei ik denk dat ik maar uiteten ga

                                                                   Inmiddels zijn gedichten en limericks van
                                                                   Antje vastgelegd op papier. Ze bewaart de
                                                                   map met A4'tjes zorgvuldig. Prima zo. Een 1
                                                                   dichtbundel hoeft voor haar niet zo nodig. i
                                                                   "Dêr wol ik gjin gedonder mei ha." Boven- ·
                                                                   dien zitten alle gedichten in haar hoofd en '
                                                                   dat is mooi zat, vindt de Waskemeerse. \

                                                               i3
   48   49   50   51   52   53   54   55   56   57   58