Page 179 - 4_Waskemeer 1954-1974

Dat de school van meester Beijert nu ook gaat verdwijnen, daaraan zal de middenbuurt wel
even moeten wennen, veronderstelde de heer Duursma, maar hij vond het bewust om deze
school op te heffen een goed besluit. Dezer dagen zijn de leerlingen van die school verdeeld
over de scholen Waskemeer en Haulerwijk.
Tenslotte schetste spreker de heer Beijert als een onderwijsman die z'n best heeft gedaan en
daarin is geslaagd. Daarbij heeft hem steeds voor ogen gestaan, dat hij de kinderen diende te
vertellen over Gods grote daden. Dat heeft hij gezien als een opdracht in de liefde tot Jezus
Christus.
Na hem en zijn vrouw nog vele goede jaren toegewenst te hebben, sprak de heer Duursma nog
woorden van afscheid en dank aan 't adres van de heer J. Westerhof, die naast het
schoolhoofd als enige onderwijzer aan deze tweemansschool verbonden was en die door de
opheffing daarvan naar het technisch onderwijs is overgegaan, en tot mej. Visser, de
handwerkonderwijzeres, terwijl hij ook nog de schoolschoonmaakster Tietje Veenboer in zijn
dankwoorden betrok.

Tien sprekers
Als eerste van een lijstje met t 10 sprekers, die de heer Beijert loftoezwaaiden en gewwgden
van zijn kwaliteiten als onderwijsman en als mens, was de beurt aan burgemeester
Oosterwijk, die het woord voerde namens het gemeentebestuur van Ooststellingwerf en begon
met op te merken, dat het afscheid van meester Beijert tegelijk gepaard ging met het
verdwijnen van de middenschool, de moederschool van het christelijk onderwijs te
Haulerwijk, die gesticht werd in het jaar 1896, in een tijd, dat men dat allemaal zelf moest
betalen, wat een hele opgaaf was. Na 20 jaren kreeg deze school twee" kinderen ",één te
Waskemeer en één te Haulerwijk, die zich beide zeer voorspoedig hebben ontwikkeld.
Er zal meende dr. Oosterwijk, een heel grote groep van de bevolking zijn, die de opheffmg
van de school aan het hart gaat en dat zijn dan de ouderen die op de middenschool hun
onderwijs hebben genoten. Maar, aldus de burgemeester, dat zijn de consequenties van deze
tijd, waarin we het inslaan van nieuwe wegen moeten aanvaarden.
Veertig jaar aan een school verbonden te zijn betekent generaties van kinderen helpen
opvoeden. Opvoeding en onderwijs vond dr. Oosterwijk zeer belangrijke zaken, want het is
zeker geen eenvoudige opgave de kinderen mee te geven wat nodig is.
Het zal de heer Beijert veel inspanning gekost hebben om de nodige akten en diploma's te
behalen, maar zijn hart trok naar het onderwijs. Het gemeentebestuur is er dankbaar voor, dat
er mensen zijn , die dat weten op te brengen..

Waardering en cadeaux
De heer J. Cordes, lid van de schoolvereniging sprak namens de leden en ouders uit de
middenbuurt en ook namens de buren. Bij het kiezen van een afscheidscadeau (nog niet zo'n
eenvoudige zaak, meende de spreker) was de keuze tenslotte gevallen op een fiets, compleet
met alles er op en er aan. Mevrouw Beijert kreeg bloemen en voor onderwijzer Westerhof
was er een boekenbon, voor juffrouw een bon voor een grammofoonplaat en voor
schoolschoonmaakster Tietje Veenboer een dagboek.
Achtereenvolgens werd er nog gesproken door een broer van meester Beijert, die een
bureaulamp overhandigde, door de heer J. Neutel, hoofd van de nieuwe school, , door de
Tjeerd H. Haites, hoofd van de school te Waskemeer, door de heer J. Nijk uit Hemrik,
voorzitter van de afdeling zuidoost Friesland van de Protestants Christelijke
Onderwijsvereniging, door ds. J. van Wijngaarden, predikant van de plaatselijke
Gereformeerde kerk, door Mej. Sietske Postma, hoofdleidster van de christelijke
kleuterschool te Waskemeer en door meester Westerhof, die tabak aandroeg voor zijn
voormalig hoofd en bloemen voor diens vrouw.

-164-