Page 20 - Waskemeer 1953-1954
P. 20

'roeger zaten prinsesjes op de tandem, maandag fietst Sjoerd Zijlstra samen met zoon Willem op het rijwiel de elfstedenfietstocht.               Foto LC/Siep van Lingen

lemen naar Ysbrechtum, waar         dem te restaureren. De roest-      dem er weer een stuk frisser uit.    op pinkstermaandag de provin-          Zo fietste Zijlstra de elfste-
'an Dieren toen woonachtig          vorming op ,de framebuizen was     Zijlstra was bovendien zo han-       cie doorkruist. De meeste deel-      dentocht ooit op de fiets van
vas.                                een van de in het oog springen-    dig om het achterwiel van vijf       nemers leggen de 240 kilometer       zijn pake en eenmaal op die van
                                    de pijnlijkheden. Ook ontbrak      versnellingen te voorzien. Dat       af op de racefiets. „Lokkich is      zijn vader. Die gebruikte het rij-
  De huisvesting in een tochti-     een zadel, terwijl het andere be-  maakt het fietsen een stuk ge-       der ek in lytse groep dy't each      wiel louter voor het korte ritje
;e schuur deed het koninklijk       schadigd was.                      makkelijker.                         hat foar riostalgy en mei in aide    naar zijn werk. Vorig jaar reed
ijwiel geen goed. Zijlstra, die er                                                                          fyts restich de rute ofleit. Ik bin  hij op een oude fiets van een
egelmatig langs fietste, was het      Met een nieuwe laklaag, twee       Eigenaar en restaurateur           altiten op syk nei it ferhaal efter  kort daarvoor overleden
)ijzondere vervoermiddel niet       leren Lepperzadels en een          fietsten drie.jaar geleden in stil-  de fyts."                            vriend.
mtgaan. Hij bood aan' de tan-       nieuw achterwiel ziet de tan-      te mee in het grote pelotbn dat

koek eeuw over de toonbank in Surhuizum

                                                                                                                                                                             zijn vader in het bedrijf aan de
                                                                                                                                                                             slag, maar die hield de boot af.

                                                                                                                                                                                „Hy sei: 'jonge, do moatst
                                                                                                                                                                             earst mar ris by in oare saak
                                                                                                                                                                             wurkje'." Vier jaar werkte hij
                                                                                                                                                                             vervolgens bij Korenaar in Sur-
                                                                                                                                                                             huisterveen. „In goiiden greep.
                                                                                                                                                                             Ik learde der dat it net altiten sa
                                                                                                                                                                             sunich hoecht, mar ek wolris
                                                                                                                                                                             wat lukser kin. Us heit hat de
                                                                                                                                                                             oarloch noch meimakke, no."

                                                                                                                                                                                Sinds 1992 zwaaien Sape er
                                                                                                                                                                             Aukje de scepter in de bakkerii
                                                                                                                                                                             en wonen ze in het aanpalende
                                                                                                                                                                             huis. Sindsdien zagen ze de enc
                                                                                                                                                                             na de andere dorpswinkel uii
                                                                                                                                                                             het 1350 zielen tellende Surhui
                                                                                                                                                                             zum vertrekken. „Foar us wie ii
                                                                                                                                                                             ek dreech. It wie de tinte slute o
                                                                                                                                                                             utwreidzje om de omset op U
                                                                                                                                                                             krikken", vertelt Aukje.

                                                                                                                                                                                De Wouda's namen eerst eei
                                                                                                                                                                             bakkerij over in Rottevalle, ver
                                                                                                                                                                             volgens een in Harkema. Sind.1
                                                                                                                                                                             enkele jaren bakken ze ook he
                                                                                                                                                                             brood voor een Spar-filiaal. Ma
                                                                                                                                                                             chines en opslagsilo's werdei
                                                                                                                                                                             aangekocht en inmiddels heef
                                                                                                                                                                             het echtpaar dertien man ii
                                                                                                                                                                             dienst.

                                                                                                                                                                                „It iennichste wat noch itsel
                                                                                                                                                                             de is as hundert jier werom is d<
                                                                                                                                                                             oranjekoeke. Dy is hjir yn d<
                                                                                                                                                                             omkriten ferneamd. Der sit ii
                                                                                                                                                                             soad anys yn. Dat makket hir
                                                                                                                                                                             ekstra pittich", zegt Wouda tei
De Wouda's vieren vandaag met de klanten het honderdjarig bestaan van hun bakkerij met „ekstra pittige" oranjekoeke". Foto Roelof Stroetinga wijl hij een gebalde vuist in d
                                                                                                                                                                             lucht steekt. Vandaag vieren d
de bakkerij vooral „te bakken, zwaar. „It ferhaal giet dat op in Maar liefst 55 jaar hield de ou- wie foar my logysk dat ik ek nei Wouda's het honderdjarig b«
   15   16   17   18   19   20   21   22   23   24   25