Page 149 - Waskemeer 1953-1954
P. 149

J. Ebele Wieger en soan sutelen heale ieu fanut Waskemeer

 Gemoedlikens as hannelsmerk

yn fyftich jier manufakturier

WASKEMEER - Foar Ebele kwyt. Ek wol by minsken dy't ne as ik in better keapman west

Wieger van der Veen is tekstyl in netleauwen."                             hie, mar ik doarde net mear te

ropping. En einliks is dat ek sa De ynfestearring foar de win- keapjen as ik betelje koe".

foar soan Sipke Christiaan. Dy kelromte. fan 24 fjouwe'rkante              "Hawar, no haw ik ek altyd in

hat de fyftichjierrige saak ynder- meter in Waskemeer die Ebele goed stik bole fe/stjinne. Dan

tiid fan de 84-jierige manufaktu- Wieger net samar. Hy sparre wat kocht ik skuteldoeken yn foar 17

rier oernommen. Der binne oars jild en boaske. "Ik hie in auto, sint en foar dy priis ferkocht ik it

net folle winkels mear in Waske- mar ik moast doe in kar meitsje ek wer, mar dan rekkene ik der

meer. It-liket der sels op dat de tusken myn frou en de wein. Dat . op dat sy ek wat oars namen

middenstan utstjert yn it doarp. ik^ferkocht myn auto en sa- der't ik' wat op ferstjinne. Op

Neffens de bejierre tekstylferkea- dwaande die ik.yn it begjin alles sa'n wize koe ik myn. klanten

per is dat de dea foar it doarp.      op 'e fyts., In fiere klant siet bine."    .

                                      bygelyks yn Aldegea Smellinger-

   "De minsken moatte' begripe        lan, dus dan wiest in moai skoft                          Trou
dat it belangryk foar in doarp is     underweis. Mar it wie net sa dat
har winkelmannen yn eare te           ik efkes oan 'e doar kaam en            De grutste feroaring kaam yn
halden. It is foar harsels. Doe't ik  frege oft sy ek wat nedich wiene,    1977. De saak waard utwreide
hjir begun wiene der fiif bakkers,    mar ik siet der oeren. Dan-liet ik   mei in romte fan sa'n 100 fjou-.
twa slachters en in skiider, mar      de minsken alles sjen, pakte alles   werkante meter. Sadwaande koe
de leste bakker giet ticht en de      lit en prate wat en letter kaam ik   it assortiment grutter wurde. Sip-
skilder haldt op. Sa rekket it        werom om it guod te bringen".        ke hat gjin kostums mear yn 'e
libben lit sa'n doarp".
                                         "Letter haw ik in hege hoed

Doe't Ebele Wieger yn 1937 krigen., sa'n aide T-Ford. Der gie winkel. De minske wolle ommers
mei de saak begun: seach • it deius ik mei by de doarren lans, mar it moadebewust der by ririftel Dat
einliks net iens ,s'afQlle-dafsKutJj.as^ ^wieShasfcekSin'- taksyiifclk.-btidcht •hy'5'ferkeapei op dat medSallin-
no. De Mean' wiene, fansels v wo) minsken; nei Grins yn it nieh frije-tiidsklean. Hy , komt
hjoeddeisk en de sortearring: wie sikenhus en oars ek wol om guod noch ien kear yn 't healjier by
lytser, mar it wiirk is lykwols te bringen; sa.gie dat. It wie ek syn klanten.
itselde. Sipke giet krekt as heit     in stik service oan myn klanten." .
mei it guod by de doarren lans.                                            •Sipke: "Der sit lykwols tsjinwur-
Hoewol't Sipke no in nijmoadrige                     Keapman               dich ek brea yn it suteljen mei.
wein hat wylst heit op 'e fyts                                             klean en oar tekstyl. Ik'giet om
mpast, is. de wize fan dwaan             "Ik gyrig s~a\ ien kear. yn it    de kwaliteit, der wolle de'miriske
gelyk. Earst in kear oan de doar      fearnsjier by myn klanten lans;      wol mear foar betelje". Heit:
om it guod sjen te litten en letter   wylst myn frou de^winkel die.        "De minsken binne wol gau fer-
om it te bringen.                                                          jitten dat it wat mear koste hat
                                                                           as by in oar, mar net dat it guod

                                      Dan siet der fan alles yn de wein nei in skofke wer stikken is."

                   Prekaasje lykas klean, flierbedekking, trui- Sipke: "It is opmerklik.dat wy
                                           en, kostums, tricotages en neam op 't heden noch klanten hawwe
                                      mar op."                             yn Drachten. Wylst der sa'n soad -

It bart op in gemoedlike wize, • "Ik wie in hiele foarsichtige-- winkels sitte. Ik ' tink dat sy
dat is sis mar it hannelsmerk fan keapman. Ik soe net wat keapje graach persoanlik kontakt, hawwe
harren. Net hastich, mar de tiid as ik it jild net by de nan hie. Ik wolle. As ik by harren kom, dan
nimme foar in praatsje en sa no wurke foar't ik de winkel hie by • gunne sy my dy inkomsten. Der
en dan in goed wurd. "Gjin immen yn Drachten. Der wie ik binne ek' klanten by dy't al in
prekaasje mar bytiden koesf wol in grutfe jonge mei fiif gune yn 'e protte jierren by us keapje. Foar
in wurdsje kwyt. Moatst it sa wike. Sa stadichoan koe ik alle sokke minske hawwe wy grutte
besjen; tekstyl wie rteedsaaklik wiken wat ynkeapje en krige ik wurdearring. Wy fine it gewel-
foar breawinning, mar derneist in foarrie. Ik bin altyd foarsich-; dich dat se lis sa lang al trou
hast ek in ropping. As sa'n tich bleaun wat jild oanbelanget.' • bleaun binne".             .

momint him'foardie koe ik it          Misskieri hie ik wol mear ferstjin

ADVERTENTIE I.IVL
   144   145   146   147   148   149   150   151   152   153   154